Jestem świeżo po marnej lekturze w postaci mojej historii journali i zauważyłam rzecz bardzo głupią. Piszę je praktycznie tylko wtedy, kiedy mi źle. A to chyba nie jest zdrowe, bo wynikiem jest czytanie 3-letniej historii nieustającej deprechy (za wyjątkiem może 2 czy coś koło tego z ostatniego roku z kawałkiem). Oto więc jest jeden jedyny trochę dłuższy journal który z założenia ma nie zawierać przykrych treści.
Wiecie, mam naprawde przyjemne życie. A na pewno o niebo lepsze niż powiedzmy 2 lata temu. I w sumie tyle z ciekawych rzeczy które mam do powiedzenia.
PS. Tak, to zostało napisane tylko po to, żeby osoby znające mnie wystarczająco długo doceniły mój obecny brak narzekania;D